|
|
|
Sen Hiç Bilmedin Ama, Ben
Hep Sevdim Seni.
|
Sen hiç bilmedin
ama,
ben hep sevdim seni...
Gülümsediginde,
nazli
ceylanlar inerdi
yüregimin umut pinarlarina...
Kirkikindiler yagardi ansizin
gönlümün vahalarina...
|
| |
Sen hiç bilmedin
ama,
bir derdin oldugunu anlardim
gözlerin
daldiginda...
Içim titrerdi,
düsman kesilirdim seni
incitenlere,
hüzün dalgalari vururdu
gönlümün
kiyilarina... |
| |
| |
| |
Sen hiç
bilmedin ama,
seni her düsündügümde
yildizlar sevgiyle
gülümserdi
ruhumun semalarinda...
Keyifle uyanirdi
düslerim
rengarenk safaklara... |
| |
| |
| |
Sen hiç
bilmedin ama,
gözlerin degdiginde gözlerime,
yeserirdi
bozkirlarim...
Bahari yasardim zemherilerde,
sevda
kuslari konardi
yüregimin ucuna... |
| |
| |
| |
Sen hiç bilmedin
ama,
"Ne haber" dediginde,
denizine kavusan martilar
gibi
çiglik çigliga, kanat çirpardi sevinçlerim...
Sihirli bir el degmiscesine
silinirdi bütün
hüzünlerim,
günüm aydinlanirdi,
günesim batmazdi
daglarimda... |
| |
| |
| |
Sen hiç bilmedin
ama,
kabul etmek istemesem de,
kis ortasinda düsen
saskin cemreler gibi,
zamansiz düsmüstüm sevdana...
Sen çoktan geçmistin o yollari
mümkün degildi geri
dönüsün...
Bilirdim vuslatin imkansizligini,
yollara
düsesim gelirdi,
aglardim kuytularda... |
| |
| |
| |
Sen hiç
bilmedin ama,
yas tuttum ardindan
uzaklara
gittiginde...
Tutunacak bir daldan mahrum kalan
sarmasiklara döndüm...
Köksüz kaldim,
öksüz
kaldim,
sensiz kaldim,
su koskoca dünyada...
|
| |
|
Şair: |
|
Seynur Inal |
|
|
| |
